Poglądy na pochodzenie człowieka cz. 16

Albin Cobin ciekawie opisuje sprawę powstania człowieka. Mieszkaniec jaskiniowy z wieku mamuta należał niewątpliwie do owej pierwotnej rasy ludzkiej, która u podnóża gór początek swój wzięła. Wznosząc tedy wzrok ku ich szczytom, nauczył się on trzymać prosto, by mógł je widzieć, a dopóty to powtarzał, dopóki nie odwykł od chodu na czworakach. Jest to ta sama rasa, o której Bossi powiada: „Od początku moich studiów topograficznych zauważyłem stale, że w okresie czwartorzędowym zamieszkiwała stale w gór pobliżu, nie osiadając na równinach. Ale odczuwając jakoby przyszłą swego rodzaju wielkość, wznosząc dumnie czoło ku niebu, spoglądała na leżące przed sobą niziny, które już tylko rasa wyższa zamieszkiwać i uprawiać mogła. W Ojcowskiej jaskini mamuta mieszkał człowiek, na którego twórcza przyroda wpływała.

Najżarliwszym zwolennikiem i rycerzem teorii Darwina w Niemczech jest Ernest Haeckel, profesor w Jena, który licznymi swoimi odnośnymi dziełami zjednał sobie miano niemieckiego Darwina. Jakkolwiek jako przyrodnik wielkie on położył zasługi, wszelako prace jego dotyczące pochodzenia organizmów drogą przeobrażenia, mieszczą w sobie takie dane, które nieomylność jego w wątpliwym stawiają świetle.

 

One Response to “Poglądy na pochodzenie człowieka cz. 16”
  1. Reklama says: