medalówki

0

Poglądy na pochodzenie człowieka cz. 10

Co się pochodzenia człowieka tyczy;, to kwestii tej w pierwszym swym dziele Darwin nie dotyka prawie; dopiero w zakończeniu wypowiada przekonanie, że wszystkie jestestwa nie uważa za twory samoistne, ale za bezpośrednich potomków jestestw, żyjących już od dawna, przed osadzeniem się jeszcze pierwszych pokładów kambryjskich. odkurzacze basenowe Zaledwie dzieło Darwina wyszło na medalówki

0

Poglądy na pochodzenie człowieka cz. 8

Co się człowieka dotyczy, to najdawniejsi pierwotni ludzie, powstali z małp im podobnych w skutek togo, że małpy te powoli przyzwyczajały się do chodu na tylnych kończynach. Wznoszenie tułowia, trwałe usiłowanie chodzenia na dwóch kończynach owych, wywołało przede wszystkim ich przekształcenie, z których przednie rękami a tylne nogami się stały. Najbliższym następstwem medalówki

0

Poglądy na pochodzenie człowieka cz. 15

Cotta w „Geologii“ swojej utrzymuje, że ciało małpy tak jest z budowy swojej podobne do ciała człowieka, że między obydwoma żadna istotna różnica nie istnieje w rzeczywistości. Słynny angielski przyrodnik, Huxley, przyrównuje ludzki i zwierzęcy gatunek do dwóch jednakowo zupełnie zbudowanych zegarków, które skutkiem jakiegoś włoska na wahadle, jakiejś plamki rdzy na medalówki

0

Poglądy na pochodzenie człowieka cz. 13

Lyell, twórca nowszej geologii, spodziewa się, że znajdziemy ślady daleko po za nami łożących dziejów rozwoju człowieka, skoro odkryjemy czaszkę z nader szczupłą objętością mózgową z takiego okresu, który na wdole wyprzedza okres narzędzi paleolitycznych, czyli najdawniejszych z dotąd znanych sztucznych wyrobów ręki ludzkiej. A w odleglejszym jeszcze od tego czasie, spotkamy medalówki

0

Poglądy na pochodzenie człowieka cz. 20

Takiego małpo-człowieka, dziś jeszcze, według Haeekla spotkać można, na dowód czego przytacza dziksze plemiona południowej Azji i Afryki wschodniej, które jak małpy gromadnie żyją, pną się po drzewach, żywią owocami, nie znają użytku ognia, za oręż kamieni i maczug używają, podobnie małpom wyższym. Bo, jak to pewien bezimienny pisarz opowiada, (Zasady istotnej medalówki

0

Szkielet człowieka cz. 1

Jaskinie są najdawniejszą siedzibą człowieka; w nich żył on, mieszkał, do nich zdobycz znosił swoją, tu się nią karmił, to umierał i był grzebany. W nich też znajdujemy często narzędzia, jakimi się posługiwał, obok kości wymarłych zwierząt, dowodzących poważnej owych siedzib dawności. W odsepach rzecznych i w tych jaskiniach szkielet też jego medalówki

0

Poglądy na pochodzenie człowieka cz. 18

Dźwignią uczłowieczenia były przede wszystkim: chód pionowy i mowa artykułowana, z którymi związane było zróżniczkowanie obu par kończyn i krtani, co z kolei oddziałało potężnie na zróżniczkowanie mózgu i czynności duszy, od niego zależnych. Widownią zaś rozwoju tego był ląd, dziś pogrążony w głębiach oceanu Indyjskiego, który na południu Azji dzisiejszej ciągnął medalówki

0

Poglądy na pochodzenie człowieka cz. 2

Lądy przekształca na wyspy, morza na lądy, odwieczne puszcze na głos jego znikają, a tam gdzie w nich niegdyś gnieździł się zwierz potężny, dziś złoty kłos cichego rolnika dojrzewa. Ręka jego znosi góry w potężne skały spiętrza, zasypuje parowy, nowe żłobi doliny, a przekształcając tym sposobem powierzchnię ziemi, umożliwia nawet pozornie niezależną medalówki

0

Poglądy na pochodzenie człowieka cz. 14

Żadna z nich, biorąc ogólnie, nie stoi bezwględnie bliżej człowieka od innej, ale wszystkie trzy pewnymi szczegółami zbliżają się do postaci człowieczej, nie osiągając jej jednakże w zupełności. Że zaś uczony ten godzi się z zasadą bezpośredniego pochodzenia człowieka od małp, to widnieje z następujących słów jego: „Nie rozumiemy, czemu by z medalówki

0

Poglądy na pochodzenie człowieka cz. 6

Nie z zewnątrz przecież, bo każde jestestwo organiczno w wodzie powstać musi. Więc powstały ono w morzu. Jakim tedy sposobem? Niewątpliwie takim samym, jakim i inne zwierzęta w morzu powstały i obecnie jeszcze powstają, wymoczki na przykład, meduzy. Brak tylko ciepła jedynie to sprawia, powiada w końcu Okon, że morze dziś nie medalówki

medalówki